Κυριακή, 25 Αυγούστου 2019
elzh-CNendeitrusr
Τέχνες - Πολιτισμός 21 Ιανουαρίου 2019

Συνέντευξη: Στέφης Θεοδότου

Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(3 ψήφοι)

Με πολλαπλούς ρόλους και ιδιότητες, πάντα σε σχέση με τα παιδιά, η Στέφη Θεοδότου σκηνοθέτις,

εμψυχώτρια Παιδαγωγικής Θεάτρου, Κοινωνική Λειτουργός και Διευθύντρια Εργαστηρίου “ΔρώΜΕΝΑ, έγραψε, σκηνοθέτησε, και έγραψε τους στίχους για την επιτυχημένη διαδραστική παράσταση “Της Φύσης το Μυστικό” που έχει στο ενεργητικό της ήδη 11 sold out παραστάσεις και συνεχίζει στο Θέατρο της Ημέρας. Μεταξύ άλλων μας μίλησε για τα πολλαπλά και σημαντικά μηνύματα που δίνει μέσα από την παράσταση: την κατάργηση των στερεοτύπων, την αποδοχή της διαφορετικότητας, την αξία της φιλίας και την ανάγκη για αισιοδοξία και θάρρος στη ζωή.

 

Πώς αισθάνεστε που η δουλειά σας, η παιδική παράσταση που γράψατε και ντύσατε θεατρικά διαγράφει μια τόσο θετική πορεία εδώ και τέσσερις μήνες. 10 sold out παραστάσεις και συνεχίζεται...

Συγκινημένη που έχει επικοινωνήσει ο “κόσμος” μου με τον κόσμο. Είναι υπέροχο όταν το θέατρο λειτουργεί ως «πάρε δώσε» από καρδιά σε καρδιά. Κι όταν αυτό που έχουμε ανάγκη να εκφράσουμε, λαμβάνεται με χαρά από τους άλλους, τότε μας επιστρέφεται περισσότερη χαρά. Η πραγματική ομορφιά βρίσκεται στη στιγμή που ο κόσμος επιτρέπει, αυτό που εκφράζεις μέσω του θεάτρου, να διεισδύσει τόσο μέσα του, ώστε να γίνει κάτι περισσότερο από στιγμιαίο θέαμα, δηλαδή ένας προβληματισμός - μία σκέψη – ένα συναίσθημα που θα το πάρει μαζί του φεύγοντας και ίσως κάτι να το κάνει. Τότε το θέατρο συν-κινεί.
Έτσι κι εγώ νιώθω συν-κινημένη, κάτι μέσα μου κινείται περισσότερο και σε αυτό οφείλεται η αγάπη του κόσμου.

Ποιο ήταν το έναυσμα για να γράψετε τη συγκεκριμένη παράσταση;

Πάντα στα έργα μου γράφω θέματα που βιώνω καθημερινά που απασχολούν τα παιδιά με τα οποία δουλεύω στις ομάδες μου, που παρατηρώ ως κοινωνικά φαινόμενα γενικότερα, αλλά με ταρακουνάνε κι εμένα την ίδια. Μέσα από τα έργα μου αναζητώ να δώσω μικρές απαντήσεις, αλλά και να καταθέσω τις ερωτήσεις μου, τα γιατί μου σε αυτά τα θέματα.

Ποιο είναι το μήνυμα που θέλετε να περάσετε στα μικρά παιδιά;

Το έργο «Της Φύσης του Μυστικό» διαπραγματεύεται διάφορα ζητήματα.
Από τα βασικότερα είναι η σημασία τού να προχωράμε με θάρρος και αισιοδοξία στη ζωή και να επιλέγουμε να δρούμε για το «κοινό καλό», γιατί στο κάτω – κάτω σε αυτόν τον κόσμο θα ζήσουμε – έχοντας όμως γνώση των κινδύνων που κρύβονται εκεί έξω. Αυτό κάνουν και οι δύο βασικές ηρωίδες του έργου, η Σπαζοκεφαλίτσα και η Χοροπηδηχτούλα, όπου με τη δύναμη της φιλίας και της αλληλοστήριξης, ξεπερνούν τις δυσκολίες και φτάνουν στον στόχο τους.
Πολύ σημαντικό στοιχείο του έργου είναι και η προσπάθεια να κατανοήσουμε τον άλλον πίσω από μία αρνητική συμπεριφορά, εστιάζοντας στις αιτίες που τον οδήγησαν εκεί. Γιατί αν δεν του βάλουμε κι εμείς την «ετικέτα» που έχει συνηθίσει να δέχεται, εκεί ακριβώς που έχει κλειδώσει, ίσως του ανοίξει ένας δρόμος με νέες επιλογές και ίσως ο ίδιος αναθεωρήσει για τον εαυτό του. Αυτό σίγουρα μας βοηθάει κι εμάς να μην παίρνουμε τη συμπεριφορά του άλλου προσωπικά, κάτι που κάνουν πολύ συχνά τα παιδιά και είναι απόλυτα λογικό.
Η απόρριψη άλλωστε είναι μία. Με τον ίδιο τρόπο που κάτι μας ωθεί στο να κατηγορήσουμε ή να «μειώσουμε» τους άλλους για τα λάθη ή τις αδυναμίες τους, με αυτόν τον τρόπο μαθαίνουμε να αισθανόμαστε ενοχικοί. Από την ίδια βάση ξεκινούν και τα δύο. Τίποτα όμως από τα δύο δε μας εξελίσσει. Και όλοι χρειαζόμαστε μία ευκαιρία να φωτιστούν άλλες πλευρές μας από αυτές που συνήθως βλέπουν οι άλλοι, όπως χρειάζεται και η “Μάγισσα Γκριμάτσα” με την αστεία φάτσα.

Πώς ανταποκρίνονται στις διαδραστικές δραστηριότητες κατά τη διάρκεια της παράστασης;

Μαγεύονται! Θέλουν πολύ να συμμετέχουν και να μεταμορφωθούν, αλλά και να βοηθήσουν να σωθεί η φύση, γιατί στην ουσία αυτό τους ζητείται μέσα από το παιχνίδι και τους ρόλους που υποδύονται ανεβαίνοντας στη σκηνή. Το πιο γλυκό, είναι που συμμετέχουν μαζί με τους μεγάλους. Κάθε παιδί γίνεται ομάδα με τη μαμά, τον μπαμπά, τον παππού ή όποιον μεγάλο έχει έρθει μαζί του. Οι μεγάλοι αφενός βοηθούν τα παιδιά και δρουν ως μεσολαβητές, αφετέρου δε, παίρνουν και οι ίδιοι λάμψη από τη μαγεία του παραμυθιού και ξαναγίνονται παιδιά.

Την φοβούνται τη "Μάγισσα Γκριμάτσα" που υποδύεστε;

«Μάλλον η Γκριμάτσα φοβάται πιο πολύ από μας» όπως λέει και η Χοροπηδηχτούλα.
Σε όλη την παράσταση, επικρατεί πολλή χαρά και γνωρίζοντας ότι πλησιάζουμε προς αυτήν, δεν υπάρχει ίχνος φόβου. Δίνεται τεράστια έμφαση στο δυναμισμό των δύο κεντρικών ηρωίδων, αλλά και όλων των παιδιών και ό,τι λέγεται γι’ αυτήν, την απομυθοποιεί, ώστε να αποφευχθούν αρνητικά συναισθήματα.
Από το πρώτο δευτερόλεπτο που εμφανίζεται, λειτουργεί ως αστεία καρικατούρα και όλα τα παιδιά και οι γονείς ξεκαρδίζονται. Όμως ελάχιστα από τα πολύ – πολύ μικρά (2,5-3 ετών) έχει τύχει να φοβηθούν, κι εκεί είναι δίπλα τους οι γονείς τους που συνήθως τους ακούμε πολύ χαριτωμένα να λένε «κοίτα, δεν είναι κακιά».
Στο τέλος της παράστασης, που πια όλα τα παιδιά την αγκαλιάζουν, έχω ρωτήσει αυτά που είχαν φοβηθεί. Κάποια μου έχουν πει για το καπέλο – ότι θυμίζει μάγισσα και κάποια για το γκρι χρώμα. Έχουν υπάρξει όμως και παιδιά που – μη αναμενόμενα για τους περισσότερους – έχουν πει ότι αγαπούν τις Μάγισσες! Είναι συνηθισμένο στο θέατρο και κυρίως στο θεατρικό παιχνίδι να ταυτίζονται τα παιδιά με έναν φοβιστικό ρόλο.

Στο τέλος της παράστασης είδα ότι συμφιλιώνονται ακόμα και με το φόβο τους, σας αγκαλιάζουν με θέρμη. Είναι αυτός ο σκοπός σας; Να συμφιλιωθούν με το διαφορετικό, με τους φόβους τους;

Ακριβώς! Να δουν πίσω από την εικόνα, πίσω από το στερεότυπο.
Επιπλέον, με στεναχωρεί εμένα ως άνθρωπο η γενίκευση και η βιασύνη να χαρακτηρίσουμε κάποιον «κακό», ενώ δεν έχουμε κατανοήσει την πλευρά του. Ναι, υπάρχουν οι κακές πράξεις των ανθρώπων, όμως δεν υπάρχουν «κακά παιδιά» που δεν τους φέρνει δώρα ο Άγιος Βασίλης. Τα παιδιά, μεγαλώνοντας σε έναν κόσμο που ενισχύει τον δυισμό «καλός - κακός», τις περισσότερες φορές χαρακτηρίζουν κάτι ως «κακό», χωρίς να ξέρουν το λόγο. Αυτό δεν προετοιμάζει το έδαφος για να αναγνωρίζουν αύριο πώς νιώθουν για κάτι ή να γνωρίζουν γιατί υποστηρίζουν κάτι ή γιατί διαφωνούν με κάτι. Στο θεατρικό παιχνίδι τους ρωτάω για κάποιο πιθανό ρόλο «γιατί τον θεωρείς κακό;» και ή μου απαντάνε «γιατί είναι κακός» ή «δεν ξέρω» και πάντα ενθαρρύνω τη συζήτηση όπου καταλήγουμε σε διαφορετικά συμπεράσματα.
Έτσι και η Γκριμάτσα είναι πληγωμένη, είναι θυμωμένη, κάνει λάθη από άμυνα, αλλά δεν είναι κακιά. Επέλεξα έναν στερεότυπο ρόλο «κακίας» για να φέρω ακριβώς αυτήν την ανατροπή που λέει «ναι» σε μία διαφορετική τοποθέτηση και ζητάει μία ευκαιρία.

Στο θέατρο Ημέρας θα βρίσκεστε έως τις 17/02 με την παράσταση "Της Φύσης το Μυστικό". Τι να περιμένουμε μετά από εσάς;

Στα πιο άμεσα σχέδια είναι η Αποκριάτικη Διαδραστική Παράσταση «Παιχνιδομουντζουρώματα στην Καρναβαλοχώρα» που ετοιμάζουμε και θα ταξιδέψει για 2η χρονιά σε Σχολεία και Συλλόγους Γονέων και θα υλοποιείται είτε στις Αίθουσες Θεάτρου των Σχολείων, είτε στο Θέατρο της Ημέρας, ανάλογα τις ανάγκες του κάθε Σχολείου.
Έπειτα προς τον Ιούνιο, ολοκληρώνονται όλα τα Εργαστήρια Θεατρικού Παιχνιδιού Παιδιών, Εφήβων και Ενηλίκων με Πρωτότυπες Παραστάσεις που φτιάχνουμε μαζί με τους συμμετέχοντες και παρουσιάζουμε στο φιλικό κοινό.
Επίσης, τέλη Ιουνίου με αρχές Ιουλίου συμμετέχουμε με τη Θεατρική Ομάδα Ενηλίκων Δήμου Χαλανδρίου στο Φεστιβάλ Ρεματιάς και αυτήν την περίοδο βρισκόμαστε στη διαδικασία προβών για την παράστασή μας.
Από Σεπτέμβρη, ξεκινάμε πάλι με νέες εκπλήξεις!

Κάντε Like στη σελίδα μας στο Facebook
Διαβάστηκε 1168 φορές
Τελευταία τροποποίηση στις 25 Ιανουαρίου 2019
Σχολή Οδηγών

Διαβαστε Ακομα

Σχετικά με εμάς

Athens Day & Night

Οδηγός Πόλης

Loc: Αθήνα

info@athens-dayandnight.gr

Βρείτε μας

Connect With Us

facebook twitter pinterest googleplus instagram

Ασφάλεια Περιήγησης

comodo